دستورالعمل رنگ کاری الکترواستاتیک و حفاظت در برابر زنگ زدگی قطعات فلزی
رنگ کاری الکترواستاتیک در برابر زنگ زدگی
نوامبر 16, 2020
سطح نهایی پوشش های پودری و قابلیت های آن
سطح نهایی پوشش های پودری
دسامبر 26, 2020
نمایش همه

ملاحظات مربوط به پوشش های پودری

مزایا و معایب پوشش های پودری ترموپلاستیک و ترموست

مزایا و معایب پوشش های پودری ترموپلاستیک و ترموست

بررسی پوشش های پودری ترموست و ترموپلاستیک

 

در فرایند پوشش با استفاده از مواد پودری از دو نوع ماده اصلی – ترموست (پلیمر گرماسخت) و ترموپلاستیک (گرما نرم) برای پوشش دهی استفاده می شود. هر دو نوع به یک شکل اعمال می شوند. اما دارای مرحله پخت متفاوت از یکدیگر  می باشند. همچنین دارای خصوصیات فیزیکی و مکانیکی متفاوتی نیز می باشند.

 

مقایسه انواع مواد پوشش دهنده پودری

 

پوشش های پودری حاوی مواد ترموپلاستیک

  • اگر در معرض دمای بالا قرار گیرند، ممکن است نرم شده و ذوب شوند.
  • قابلیت ذوب مجدد، شکل دهی مجدد و بازیافت دارند.
  • دارای مقاومت بالاتر در برابر ضربه هستند.
  • در پوششهای ضخیم انعطاف پذیرتر می باشند.
  • برای سخت شدن نیازی به چرخه پخت نیست.
  • از نظر شیمیایی تغییر نمی کنند.
  • از طریق روش ESD و بستر سیال اعمال می شوند.

 

ویژگی پوشش های پودری ترموستپوشش های پودری ترموست

  • قادر به تحمل درجه حرارت بالا هستند.
  • قابلیت ذوب مجدد، شکل دهی مجدد و بازیافت ندارند.
  • دارای مقاومت بالا در برابر خراش و آسیب هستند.
  • حساس به شکنندگی و سخت شدن بیش از حد (به ویژه در پوشش های ضخیم).
  • نیاز به یک چرخه پخت برای سخت شدن دارند.
  • تحت یک واکنش شیمیایی برگشت ناپذیر قرار می گیرند.
  • فقط از طریق روش ESD اعمال می شوند (به طور کلی).

 

پوشش های ترموست در فرآیند پخت

مواد ترموست هنگامی که برای اولین بار بر روی لایه بستر اعمال می شوند، دارای مولکول های کوتاه پلیمری هستند. با این وجود در طی فرآیند پخت، پودر تحت یک واکنش شیمیایی اتصال عرضی برگشت ناپذیر قرار می گیرد. در طی این واکنش زنجیره های طولانی مولکول های پلیمر را به یکدیگر پیوند می دهد.

این واکنش خصوصیات فیزیکی و شیمیایی مواد را تغییر می دهد و باعث می شود در صورت رعایت زمانبندی مناسب برای پخت، یک لایه نازک، هموار و سخت به دست آید.

 

پوشش های پودری ترموپلاستیک در فرآیند پخت

پوشش های پودری ترموپلاستیک در فرآیند پختپوشش های پودری ترموپلاستیک نیازی به چرخه پخت ندارند. در عوض ، این مواد فقط به زمان و دمای لازم برای ذوب ، جریان یافتن و ایجاد پوشش لایه ای نازک نیاز دارند.

برخلاف مواد ترموست که در طی مرحله پخت واکنش شیمیایی نشان می دهند. خصوصیات فیزیکی یا شیمیایی مواد ترموپلاستیک هنگام اعمال گرما تغییر نمی کنند. بنابراین می توان آنها را برای استفاده در آینده مجددا ذوب کرده، شکل داده و بازیافت کرد.

برخی از ملاحظاتی که باید هنگام انتخاب بین مواد پوشش دهنده ترموست و ترموپلاستیک در نظر داشته باشید، روش استفاده و کاربرد مورد نظر برای پوشش است.

 

تفاوت های پوشش پودری ترموپلاستیک ترموست

به طور کلی ، پودرهای ترموست فقط از طریق روش ESD اعمال می شوند. این محدودیت به این دلیل وجود دارد که فرو بردن قطعات از قبل گرم شده در پودر ترموست می تواند باعث اتصال عرضی پودر اضافی به دلیل حرارت انباشته شده و پسماند درون بستر سیال شود.

از آنجا که واکنش اتصال عرضی باعث تغییرات دائمی در مواد پودر می شود، چنین اتفاقاتی منجر به اتلاف بیش از حد مواد پوشش دهنده می شوند.

فرآیند پخت باعث می شود ترموست ها بتوانند در مقایسه با ترموپلاستیک ها به پوشش های سخت تری برسند. در نتیجه می توانند در برابر دماهای بالاتر مقاومت کرده و در برابر خراش و آسیب مقاومت بیشتری از خود نشان دهند.

با این حال ، سطح نهایی سخت تر نیز می تواند مقاومت در برابر ضربه پوشش های ترموست را محدود کند و سخت شدن بیش از حد نیز باعث شکننده شدن پوشش به ویژه در پوشش های ضخیم تر می شود.

پودر ترموپلاستیک می تواند از طریق ESD و پوشش دهی به روش بستر سیال استفاده شود. به طور کلی می تواند پوشش های ضخیم تر ، انعطاف پذیرتر و دارای مقاومت بیشتر در برابر ضربه نسبت به پودر ترموست تولید کند.

شباهت ها و تفاوت های پوشش های پودری ترموپلاستیک و ترموست طی فرآیند پخت رنگدر حالی که داشتن قابلیت ذوب مجدد از نظر هزینه های مواد مزیت هایی دارد. با این حال باعث می شود پوشش های پودری ترموپلاستیک برای کاربردهای حرارتی زیاد و شدید کمتر مناسب باشند. زیرا ممکن است مواد پوشش دهنده نرم شده یا ذوب شوند.

 

ملاحظات مربوط به مواد بستر

پوشش های پودری عمدتا بر روی بسترهای فلزی مانند فولاد ، فولاد ضد زنگ و آلومینیوم اعمال می شوند. با این حال می توان آنها را بر روی لایه های غیر فلزی مانند شیشه، چوب یا تخته فیبر با تراکم متوسط نیز اعمال کرد.

محدوده مناسب برای مواد در فرآیند پوشش پودری به موادی محدود می شود که بتوانند دمای لازم برای ذوب و پخت مواد پوشش دهنده را بدون ذوب شدن، تغییر شکل و سوختن تحمل کنند. مواد انتخاب شده همچنین در تعیین روش به کار برده شده برای پوشش دهی نیز نقش دارند.

از آنجا که فلزات می توانند از نظر الکتریکی به عنوان زمین عمل کنند، مواد پوشش دهنده به طور کلی از طریق روش رسوب دهی پاششی الکترواستاتیک بر روی لایه های فلزی اعمال می شود. اما می توانند از طریق پوشش دهی به روش بستر سیال نیز استفاده شوند.

از طرف دیگر ، از آنجا که غیر فلزات نمی توانند به صورت مناسب از نظر الکتریکی به عنوان زمین عمل کنند. بنابراین لازم است که پوشش های پودری از طریق پوشش دهی به روش بستر سیال استفاده شوند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *